• "Neque porro quisquam est qui dolorem ipsum quia dolor sit amet, consectetur, adipisci velit..."
  • “Əzabı sevən, axtaran və ona sahib olmaq istəyən heç kimsə yoxdur. Səbəbi sadədir. Çünki o, əzabdır...”
  • Uzun və ağır yolun yorduğu atlar isə sahibinin nəvazişindən xoşhallanır, qulaqlarını qırpa-qırpa göy otu xımırtladırdılar. Onun şapkasının altından çıxan sarışın saşları boynun dalında qıvrılmışdı. Dərisinin qırışlarına qonan tozu tər islatmışdı. Evə çökmüş qaranlıq, işıqdan qorxan kölgə kimi geri çəkildi. Təklif edilən yerdə əyləşməzdən əvvəl pencəyini soyundu.

    Nökərlərin qaçan adamı qamarlamağa çalışdığını bilib gizləndi. Bir xeyli beləcə dayandə və birdən bilmədən alinə ilan götürən adam kimi dəhşətlə geri sıçradı. Qalın meşələrdən necə keçdiyini, köpüklü çayları nə vaxt adladığını, dolama cığırlarla bələnləri haçan açdığını bilmədi. O, az qala baxışları ilə Mələyin beynini burğu kimi burub içəri girmək, sinəsindən ürəyinə keçmək və onun dedikləri ilə düşündüklərinin nə qədər eyni olduğunu bilmək istəyirdi. Onun qabaq ayaqları havada oynadı, arxası üstə çevrildi və birbaş sıldırım aşağı yuvarlandı.

    Bu uğultu yaxındakı dağların döşündə aks-səda verib xeyli uzaqlara yayıldı. O biri dəstə boz kolların arası ilə kəndin üst rəfəinə doğru yollandı. Otaqda adam olub-olmadığını yəqinləşdirmək məqsədi ilə qapının dalında dayandılar. Kürün o tərəfindəki dağların arxasında üfüq azacıq ağarsa da, hələ qaranlıq idi. Kazak sinəsini tutub yəhərdə qıvrıldı və gurultu ilə atın dırnaqlarına düşdü. Çayın sinəsi qabarıb qalxdı, qollar ağız-ağıza qovuşdu, adalar yox oldu. Kür qəzəblə uğuldayıb özünü yarğanlara çırpdı. Qılıncın parçaları göydə oynadı.

    Həyətləri birləşdirib, torpaq yola çıxan, sonra da sahildəki çəmənliyi çalın-çarpaz doğrayıb Kürə enən cığırları ot basmış, kəndin üst tərəfindəki təpələrin rəngi dəyişmişdi. Əlini xəncərinin dəstəyindən çəkməyən Şamxal onun yalın ayağına, topuğuna enən gen, beli büzməli qırçın donuna, sürüşüb çiyninə düşmüş nimdaş kəlağayısına, qulağındakı yumru sırqaya, tən ortadan ayırdığı qara saçlarına, koftasının yaxasını didişdirən titrək barmaqlarına baxdı. Şamxalın əlindəki xəncərin polad tiyəsi iki bölünüb evin ortasına düşdü. Başı az qala tavana deyən, pəhləvan cüssəli Cahandar ağanın qara sifəti tunc kimi bozardı, iri həbəşi dodaqları titrədi, qalın çatma qaşlarının arası düyünləndi.

    ABZAS